Jacek MELIN

Grafik rysuje. Ja sprawiam, że to stoi w sklepie.

Robimy dekoracje dla marek kosmetycznych: ekspozytory, standy, wyklejki. Jako jeden z brygadzistów planuję na swojej zmianie druk, cięcie, materiał i ludzi, żeby zlecenie wyszło na czas i bez poprawek.

Jak robię coś trzeci raz, piszę do tego narzędzie.

Tak powstała Brygada: zestaw kilkunastu narzędzi dla całej produkcji. Czytają foldery zleceń tak jak człowiek, po nazwach plików i folderów, i odpowiadają na pytania, na które wcześniej ktoś musiał odpowiadać ręcznie, za każdym razem od nowa.

Każdy dział, od grafików po halę, ma w przeglądarce swój zestaw kafelków. Nic nie wymaga logowania ani internetu, a pliki nie wychodzą poza firmową sieć. Do całości napisałem przewodnik na start i instrukcję obsługi, razem ponad trzydzieści stron, a dla tego, kto przejmie kod, osobne notatki techniczne.

Główne narzędzia mają dwie wersje, w Pythonie i w przeglądarce, które muszą liczyć dokładnie to samo. Pilnują tego dwa skrypty: puszczają obie wersje na tych samych prawdziwych folderach i porównują wynik wiersz po wierszu. Każda zmiana reguł przechodzi ten test, zanim trafi na produkcję.

Co to daje produkcji

• KorektorBłąd w plikach wychodzi przy przyjęciu zlecenia, a nie na nocnej zmianie, kiedy nie ma kogo zapytać.
• NestingUkłada elementy na płycie w 15 sekund. Ręcznie to pół godziny.
• LiczydłoMateriał zamawiamy, zanim zabraknie, i nie zamawiamy go podwójnie.
• Drukarki 3DWidać z biurka, która kończy, a która stoi z błędem, bez chodzenia na halę.

Na hali pracuje sześć drukarek Bambu Lab. Żeby sprawdzić, która kończy, a która stoi, trzeba było zejść na dół albo przeklikać Bambu Studio maszyna po maszynie.

Teraz widać wszystkie naraz, z biurka. Strona odświeża się sama co pięć sekund, a na dole mówi, kiedy zwolni się najbliższa maszyna.

Zaczęło się od Nokii 3310.

Dwadzieścia lat temu, jako 7acus (siódemka udawała J, jak Jacuś), robiłem nieoficjalny soft do Nokii 3310 i modowałem telefony. Mój 6.o7_7acus krążył po forach i ludzie polecali go sobie nawzajem. Zresztą zawsze przerabiałem wszystko pod siebie: skórki Winampa i VLC, grzebanie w Windowsie, które kończyło się reinstalacją systemu co najmniej raz w miesiącu.

Potem przyszła praca, nadgodziny i na długie lata odłożyłem to na bok. W latach 2019–2020, zanim wszyscy zaczęli mówić „AI”, przeszedłem w DataWorkshop praktyczne wprowadzenie do Pythona, kurs Practical Machine Learning i trzy edycje pięciodniowego wyzwania MATRIX. W 2026 wróciłem tam na DWthon o budowaniu agentów AI z pamięcią. Teraz AI dało mi powód, żeby wrócić do kodu na dobre. Wciąga dokładnie tak samo jak wtedy.